0194

⬢⬢⬢

ตอนที่ 194 วัตถุเอ๋ย วิชาผสานร่าง

เมิ่งเสี่ยวเตี๋ยไม่ปฏิเสธซ้ำสอง นางดื่มยาทองสมานแผลจนหมดขวดในรวดเดียว ไม่นานก็ฟื้นคืนสู่สภาพสูงสุด ดวงตากลมโตที่ดูราวกับพูดได้ของนางมองหลินไจ้เทียนด้วยความซาบซึ้งเปี่ยมไปด้วยความรัก

หลินไจ้เทียนคล้ายจะรู้สึกตัว เขาละสายตาจากที่ไกลกลับมา เมื่อมองไปทางเมิ่งเสี่ยวเตี๋ยก็ได้รับคลื่นความรู้สึกบางอย่างที่นางส่งมา จึงเผลอยิ้มออกมาอย่างรู้ใจ

ทว่ายามนี้ไม่ใช่เวลาของการพร่ำรัก สายตาของเขาจึงเคลื่อนออกจากใบหน้าอันงดงามชวนตะลึงของเมิ่งเสี่ยวเตี๋ย แล้วทอดมองไปยังอสูรหมาป่าและอสูรปั้นที่อยู่ด้านข้าง

อสูรทั้งสองยืนในร่างมนุษย์ พวกมันต่างถือกระบี่วิญญาณคนละเล่ม ในมือซ้ายเล่มหนึ่งมือขวาเล่มหนึ่ง พวกมันรำกระบี่ได้สวยงามสมจริง หากไม่ดูใบหน้าของพวกมัน คงต้องถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผู้บำเพ็ญที่เป็นมนุษย์สองคนอย่างแน่นอน

ในบรรดาเหล่าอสูร นี่ถือเป็นสิ่งมีชีวิตที่แปลกแยกโดยแท้

แต่ทว่าความเร็วของอสูรทั้งสองถึงจะรวดเร็วนัก แต่กลับพอ ๆ กับโครงกระดูกน้อยสองตนที่อัปเกรดแล้ว จึงถูกโครงกระดูกน้อยทั้งสองรั้งตัวไว้ที่เดิมจนไม่อาจหลบหนีไปได้ในช่วงเวลาหนึ่ง

อสูรทั้งสองมีความรู้สึกหงุดหงิดมานานแล้ว พอเห็นสายตาของหลินไจ้เทียนมองมา ก็ยิ่งกลายเป็นร้อนรนอย่างถึงที่สุด