เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 161 ธรรมลักษณ์บรรพจารย์ที่แสนจะชวนปวดหัว
ซุนเต๋อเจิ้งยืนนิ่งงันอยู่ที่เดิม ใบหน้าเผยความรู้สึกเสียดายอย่างล้ำลึก!
อีกเพียงก้าวเดียว เขาก็สามารถเป็นอาจารย์ของหลินไจ้เทียนได้แล้ว...
เขาเป็นคนส่วนน้อยที่รู้ว่าในแดนลับมีสิ่งใดอยู่ ย่อมเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าตนได้พลาดสิ่งใดไป
ผู้ที่ไม่เคยด่าทอผู้ใดมาก่อนอย่างเขา ถึงกับอดไม่ได้ที่จะสบถคำหยาบออกมาคำหนึ่ง
“แม่เจ้าโว้ย ขาดไปเพียงแค่นิดเดียว! รู้อย่างนี้หลังผ่านทัณฑ์อสนีเมื่อไม่กี่วันก่อน น่าจะรับเขาเป็นศิษย์เสียตั้งแต่ตอนนั้น...”
ใบหน้าเต็มไปด้วยความอาดูร เมื่อนึกถึงงานประลองใหญ่ครานี้ที่รับมาได้เพียงเมิ่งเถี่ยหนิวที่มีคุณสมบัติแย่มาก ก็แทบจะขาดใจตาย
ทว่าจู่ ๆ ประกายความคิดก็แล่นเข้ามาในสมอง บนใบหน้าจึงกลับมาเผยรอยยิ้มอีกครั้ง
“ฮ่าฮ่า ข้าช่างเลอะเลือนนัก เมิ่งเถี่ยหนิวผู้นั้นมีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับหลินไจ้เทียน เช่นนี้ข้าก็ถือว่าได้ลาภลอยมาแล้ว!”