เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 152 เล่ห์เหลี่ยมเบื้องหลังชัยชนะของเมิ่งเถี่ยหนิว
จนถึงวินาทีนี้ เหล่าศิษย์เบื้องล่างจึงค่อยได้สติ พวกเขาส่วนใหญ่ดูระดับตบะของอสูรหมาป่าขนแผงคอไม่ออก ทว่าสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่ดุร้ายอย่างยิ่งยวด ทุกคนเผยสีหน้าตื่นตะลึงและต่างพากันเหงื่อตกแทนเว่ยซ่างเซวียน
ส่วนเหล่าผู้อาวุโสที่อยู่เบื้องล่างนั้น กลับรู้สึกดวงตาสว่างวาบขึ้นมา จึงได้เริ่มพินิจพิจารณาเมิ่งเถี่ยหนิวจากศีรษะจรดเท้า
เมื่อหันไปมองเว่ยซ่างเซวียน เขายืนอยู่ริมลานประลองราวกับคนโง่งม ในเวลานั้นสมองแทบจะคิดอะไรไม่ทัน ไม่มีการตอบสนองต่อหนามแหลมที่พุ่งเข้ามาเลยแม้แต่น้อย
ขณะที่เว่ยซ่างเซวียนนั้น ยืนอยู่ข้างเวทีประลองราวกับคนโง่งม สมองในเวลานี้ไม่สามารถประมวลผลสิ่งใดได้เลย เขาไม่ตอบสนองต่อหนามเหล็กที่พุ่งเข้ามาแม้แต่น้อย
เห็นได้ชัดว่าไร้หนทางหลบหลีกแล้ว
ซุนเต๋อเจิ้งที่อยู่ข้างๆ รีบก้าวขึ้นไปข้างหน้า ยื่นมือจับหนามเหล็กทั้งสองเล่มไว้ในกำมือ พร้อมกับส่งเสียงตวาดใส่เมิ่งเถี่ยหนิว “เจ้าชนะแล้ว ให้มันหยุดโจมตีเสียที”