เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 147 ผู้ทำกรรมเองย่อมไม่รอดพ้น
เมื่อเห็นหลินไจ้เทียนเปลี่ยนทิศทางพุ่งตรงไปยังหลงอ้าวเทียน เหล่าศิษย์โดยรอบต่างส่งเสียงร้องด้วยความตื่นตระหนกและแตกฮือหนีไปทันที
ผู้อาวุโสสิบกว่าคนในเวลานี้มารวมตัวกัน สีหน้าปรากฏแววเคร่งขรึมต่างปรึกษาหารือกัน
“หากไม่... เราลองตัดใจสังหารเจ้าเด็กนี่ทิ้งเสีย จะได้ช่วยชีวิตผู้อื่นไว้ได้...”
“ไม่ได้! ห้ามทำเด็ดขาด! เมฆอสนีภัยก้อนนี้ถูกกระตุ้นขึ้นแล้ว จำต้องผ่าลงมาจึงจะสลายไปได้! ต่อให้เจ้าสังหารเจ้าเด็กนี่ไปก็ไร้ประโยชน์ มันจะหันไปหาผู้อื่นเพื่อลงทัณฑ์อสนีแทน”
“ใช่แล้ว เจ้าอย่าได้ลืมจุดประสงค์ของทัณฑ์อสนี มันเป็นตัวแทนวิถีสวรรค์เพื่อขัดขวางไม่ให้ผู้อื่นบรรลุเซียน อีกอย่างอย่าลืมว่าพวกเราไม่กี่คนในที่นี้มีตบะสูงสุด ย่อมดึงดูดความสนใจจากทัณฑ์อสนีได้ง่ายกว่าผู้อื่น...”
เหล่าผู้อาวุโสต่างจนปัญญา ทำได้เพียงย้ำเตือนศิษย์ทุกคนให้กระจายตัวไปคนละทิศทาง พร้อมกับเอ่ยเตือนด้วยเสียงอันเฉียบขาดว่าห้ามโจมตีหลินไจ้เทียนเป็นอันขาด