กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 93 ได้รับการช่วยเหลือ
ไม่ทราบว่าเวลาล่วงเลยผ่านไปนานเท่าใด...
ยามที่หลินไจ้เทียนได้สติคืนมาอีกครั้ง เขาพบว่าตนเองนอนอยู่ภายในถ้ำอันมืดมิดแห่งหนึ่ง
ในขณะเดียวกัน เสียงของเสี่ยวฉีก็ดังขึ้นในห้วงความคิดของเขาอย่างกะทันหัน
“ยินดีด้วยนายท่าน ระบบรีสตาร์ทสำเร็จแล้ว!”
หลินไจ้เทียนไม่ได้สนใจเสี่ยวฉี เขาแผ่จิตเทวะออกไปโดยพลันเพื่อสำรวจโดยรอบอย่างละเอียด ทว่ากลับไม่พบร่องรอยของเมิ่งเสี่ยวเตี๋ยแม้แต่น้อย
“แปลกนัก หรือก่อนข้าจะหมดสติไปข้าจะตาฝาดไปเอง?”
แต่เพียงชั่วพริบตา เขาก็ปฏิเสธข้อสันนิษฐานนี้ไป
“ไม่ถูก! ในสถานการณ์เช่นนั้น นอกจากเสี่ยวเตี๋ยแล้ว ไม่มีใครช่วยข้าแน่!”