เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 33 เก้าพิภพวายุวาบ คัมภีร์คัดลอกฉบับเศษ
เสื้อผ้าของคนยุคโบราณไม่มีกระเป๋าภายนอก โดยทั่วไปมักจะเย็บช่องลับไว้ภายในแขนเสื้อหรือช่องอก แน่นอนว่าบางคนก็เลือกจะเย็บช่องลับไว้ในที่ที่มิดชิดกว่านั้น
ทว่าหลินไจ้เทียนส่งคนไปตรวจค้นร่างกายของชายชราผู้นั้นทั่วทั้งร่าง แม้แต่ชุดชั้นในก็รื้อค้นจนหมดสิ้น แต่กลับไม่พบสิ่งใดเลย แม้แต่เหรียญทองแดงสักเหรียญก็ไม่มี
“ไม่น่าจะเป็นไปได้…ลองค้นดูอีกรอบ!” หลินไจ้เทียนขมวดคิ้วกล่าว
ครั้งนี้ มีคนพบถุงหอมใบเล็กๆ อยู่ที่เอวของชายชรา
ถุงหอมใบนี้ปักเย็บอย่างประณีตบรรจง ราวกับเป็นถุงหอมที่สตรีใช้ประดับกาย
หลินไจ้เทียนรับมาถือไว้ในมือแล้วมองดู อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าหัวเราะ
“ตาเฒ่านี่แปลกพิลึกนัก บุรุษอกสามศอกเหตุใดจึงพกถุงหอมกัน?”
เขาหย่อนถุงหอมเก็บเข้าแหวนมิติอย่างไม่ใส่ใจ เตรียมจะนำกลับไปมอบให้เมิ่งเสี่ยวเตี๋ย แต่ในหัวกลับได้ยินเสียงของเสี่ยวฉีดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน