0026

⬢⬢⬢

ตอนที่ 26 ทลายล้างทั้งกลุ่ม

หวังเหล่าฉือเงียบงันไปนาน ในท้ายที่สุดก็กัดฟันพยักหน้า

“เอาเถิด อย่างไรเสียข้าก็ไม่อยากใช้ชีวิตอยู่กับความหวาดระแวงเช่นนี้อีกแล้ว ลองเสี่ยงไปกับพวกเจ้าดูสักตั้ง! แต่เจ้าต้องสัญญาว่าจะปล่อยข้าไปหลังจากเรื่องนี้จบลง! ที่บ้านข้ามีมารดาวัยแปดสิบที่ล้มป่วยหนักอยู่จริงๆ!”

หลินไจ้เทียนก้าวไปข้างหน้าแล้วตบไหล่หวังเหล่าฉือเบาๆ พร้อมให้คำมั่นว่า “พี่แปดสิบวางใจเถิด! หลังจากเรื่องนี้จบลง ข้าจะให้เงินเจ้าก้อนหนึ่ง มากพอที่จะให้เจ้าพาแม่ไปรักษาตัว!”

“ขอบคุณท่านผู้กล้า!”

กล่าวจบ หวังเหล่าฉือก็นำทั้งสองคนจากไปจากจุดเดิม

ทางทิศเหนือของเมืองตระกูลหลินเป็นพื้นที่เกษตรกรรมผืนใหญ่ พวกเขาทั้งสามเดินไปไกลกว่าสิบลี้จึงเห็นป่าทึบผืนหนึ่ง

เงยหน้ามองไป เห็นเส้นทางเล็กๆ สายหนึ่งคดเคี้ยวเลี้ยวลดมุ่งตรงสู่ใจกลางป่า เส้นทางสายนี้คือทางผ่านที่จะไปสู่สุสานบรรพชนตระกูลหลิน และยังเป็นจุดที่มือสังหารใช้ซุ่มโจมตีได้ดีที่สุด

หลินไจ้เทียนรู้สึกโชคดีอยู่ในใจ ด้วยความกว้างขวางของป่าผืนนี้ หากไม่มีคนนำทาง ตนคงไม่มีทางหาจุดที่พวกมือสังหารใช้เป็นฐานที่มั่นได้พบ