เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 22 มิ่งมิตรเมิ่งเถี่ยหนิว
หลังจากหลินไจ้เทียนทั้งสองมาถึงบ้านตระกูลเมิ่ง เมิ่งเถี่ยหนิวที่กำลังก่อกำแพงพลันเปลี่ยนท่าทีไปจากเดิม อดไม่ได้ที่จะกระตือรือร้นจนเกินคาดคิด เขาโดดลงจากนั่งร้านไม้แล้วรีบวิ่งเข้ามาหา
“คุณชายหลินมาแล้ว! ฮ่าฮ่า รีบเข้าบ้านไปนั่งพักข้างในเร็ว!”
ใบหน้าอัปลักษณ์ของเมิ่งเถี่ยหนิวบัดนี้แย้มยิ้มจนเบ่งบานประดุจดอกไม้
หลินไจ้เทียนรู้สึกงุนงงเล็กน้อย ในความทรงจำของเขา เมิ่งเถี่ยหนิวไม่เคยปฏิบัติกับเขาด้วยท่าทีอื่นนอกจากความเย็นชา
ทว่าวันนี้ นอกจากคนผู้นี้จะกระตือรือร้นอย่างยิ่งแล้ว เขายังเรียกเขาว่า “คุณชายหลิน” อีกด้วย นับว่าเป็นเรื่องที่ยากจะเข้าใจจริง ๆ
ควรทราบไว้ว่าคำว่าคุณชายนั้นแฝงไปด้วยความรู้สึกเชิงกวี ฟังเพียงก็นึกถึงบุคคลที่เปี่ยมด้วยความสามารถล้นเหลือ จัดเป็นคำจำพวกสูงส่งอย่างถึงที่สุด
เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว คำเรียกอย่างนายน้อยนั้นอย่างมากก็จัดได้ว่าเป็นเพียงพวกทายาทเศรษฐีเท่านั้น
หลินไจ้เทียนรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยในใจ พลันค้นพบว่าเมิ่งเถี่ยหนิวผู้นี้ดูเหมือนจะไม่ได้อัปลักษณ์เท่าไรนักแล้ว