เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 20 รายชื่อ
การหาคันโยกกลไกจากภายในห้องลับนั้นง่ายกว่ามาก ตอนที่หลินไจ้เทียนเดินออกมา เขากำลังเดินอยู่บนขั้นบันได
เขาบ่นพึมพำพลางส่งหีบที่เต็มไปด้วยโฉนดที่ดินให้หลินเถ้าแก่ ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นลอยๆ “หลินเถ้าแก่ ท่านว่าหากสามารถพิสูจน์ได้ว่าผู้ว่าจ้างตายไปแล้ว หอฟังพิรุณแห่งนี้จะยกเลิกประกาศไล่ล่าสังหารยุทธ์ภพนี้หรือไม่?”
หลินเถ้าแก่ส่ายหน้า เผยสีหน้าเคารพแล้วกล่าวว่า “นายน้อย ยุทธภพร่ำลือกันว่าหอฟังพิรุณให้ความสำคัญกับชื่อเสียงอย่างยิ่ง สิ่งที่รับปากไว้ไม่มีทางกลับคำ! ตัวอย่างที่ผู้คนพูดถึงกันมากที่สุดคือ พวกเขาไล่ล่าสังหารจอมมารมหันต์ยาวนานถึงสิบห้าปี จอมมารผู้นั้นทนไม่ไหวจนในที่สุดตัดสินใจฆ่าตัวตาย...”
“ให้ตายเถอะ!” หลินไจ้เทียนตื่นตะลึงกับความมุ่งมั่นของหอฟังพิรุณ
ต้องรู้ไว้ว่าการฝึกยอดนักฆ่าหนึ่งคนนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย และต้องสูญเสียเงินทองไปไม่น้อยอย่างแน่นอน!
หอฟังพิรุณลงทุนทั้งแรงคนและทรัพยากรตลอดสิบห้าปี จะเป็นเพียงแค่จำนวนเงินทองคำยี่สิบแท่งได้อย่างไร?
นี่เห็นได้ชัดว่าเป็นการค้าที่ขาดทุนชัดๆ!
หากวิธีการเช่นนี้นำไปใช้ในยุคหลัง ไอ้หอฟังพิรุณอะไรนี่คงล้มละลายไปนานแล้ว!