เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 16 สิบหก คดีฆาตกรรมที่ถูกจุดชนวนจากสุนัขดอกไม้ตัวน้อย
เมิ่งเถี่ยหนิวมีฉายาว่า “เมิ่งเชียนจิน” มีพละกำลังมหาศาลดั่งไร้ขีดจำกัด สามารถยกหินยักษ์หนักพันชั่งได้อย่างง่ายดาย ภายในรัศมีร้อยลี้ไม่มีผู้ใดกล้าตอแย! แม้แต่บิดาของหลินไจ้เทียนก็ยังต้องให้เกียรติเขาอยู่สามส่วน
หลินไจ้เทียนคนก่อนเพื่อตามจีบเมิ่งเสี่ยวเตี๋ย จึงไม่วายถูกคนผู้นี้สั่งสอนไปไม่น้อย ทว่าคนก่อนนั้นช่างประหลาดนัก ยิ่งผิดหวังกลับยิ่งฮึดสู้ คล้ายกับพวกที่ชอบยั่วยวนคนอื่นว่า ‘เจ้าเข้ามาตีข้าสิ’ ในยุคหลัง เป็นพฤติกรรมน่าหมั่นไส้อย่างยิ่ง
ทว่าหลินไจ้เทียนในปัจจุบันได้เปลี่ยนไปแล้ว แม้เขาจะไม่หวาดกลัวเมิ่งเถี่ยหนิว แต่ก็ไม่ต้องการหาเรื่องอีกฝ่ายโดยไม่จำเป็น
เขาแย้มยิ้มบางๆ แล้วสวมหมวกใบโตให้อีกฝ่ายก่อนหนึ่งใบ!
“ท่านอาเมิ่ง ท่านสมชื่อ ‘เชียนจิน’ จริงๆ สามารถสยบนักฆ่าผู้นี้ได้อย่างง่ายดายเพียงนี้! ช่างน่าเลื่อมใสยิ่งนัก!”