เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 13 ปล่อยหมามางับข้าสิ
คนโบราณเข้านอนกันตั้งแต่หัวค่ำ ครั้นหลินไจ้เทียนและคนอื่นๆ กลับมาถึงเมืองตระกูลหลิน นอกจากจวนตระกูลหลินที่ยังมีแสงไฟสว่างไสวแล้ว ทั้งเมืองก็มืดสนิทไปเสียหมด
ทว่าวันนี้กลับมีบางอย่างไม่เหมือนเดิม
ที่บริเวณทางเข้าเมืองกลับมีคนกลุ่มหนึ่งถือโคมไฟเดินไปเดินมา ราวกับกำลังรอคอยใครบางคนอยู่
หลินไจ้เทียนมีตบะระดับหลอมปราณขั้นหนึ่งแล้ว ประสาทสัมผัสทั้งห้าได้รับการเสริมความแข็งแกร่ง ทำให้มีสายตาดีกว่าคนทั่วไปอยู่บ้าง ต่อให้เป็นยามค่ำคืนเขาก็จำคนกลุ่มนั้นได้อย่างรวดเร็ว
ใจเขาสั่นสะท้าน รีบเอ่ยถามเสียงดัง “เสี่ยวซื่อ ในจวนเกิดเรื่องอันใดขึ้น? ท่านพ่อข้าเป็นอย่างไรบ้าง?”
คนกลุ่มนั้นเมื่อได้ยินเสียงของหลินไจ้เทียน ก็รีบพุ่งเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว
เสียงสะอึกสะอื้นของเสี่ยวซื่อดังตามมาในเวลาเดียวกัน
“คุณชายใหญ่ ท่านกลับมาเสียที! ท่านเจ้าเมืองรอท่านอยู่นานแล้วขอรับ!”