0011

⬢⬢⬢

ตอนที่ 11 สังหารพยัคฆ์อสูร

บนท้องฟ้า ดวงอาทิตย์กำลังอัสดง มันคล้อยต่ำลงจนใกล้ลับขอบฟ้า ย้อมท้องฟ้าครึ่งหนึ่งให้กลายเป็นสีแดงชาด

เฉกเช่นเดียวกับสาบเสื้อของหลินไจ้เทียนในยามนี้ ที่เปรอะเปื้อนไปด้วยสีเลือด

เลือดหยุดไหลไปนานแล้ว แต่สิ่งที่ทำให้นางรู้สึกกลัดกลุ้มคือ ด้ามกระบี่ที่ปักอยู่บนร่างของเขานั้นอยู่ที่ด้านหลัง ทำให้ไม่ว่าเขาจะพยายามปรับเปลี่ยนท่าทางไปกี่ครั้ง ก็ไม่สามารถดึงมันออกมาได้พอดี

หลินไจ้เทียนอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มขมขื่นออกมา

“ดูท่าคงต้องปล่อยให้มันปักอยู่อย่างนี้ไปก่อน รอจนกว่าจะลงจากเขาแล้วค่อยขอให้ผู้อื่นช่วยเถอะ”

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็เดินเข้าไปตัดศีรษะของนักฆ่า แล้วฉีกผ้าสีดำจากชุดของนักฆ่ามาห่อไว้ ก่อนจะโยนมันเข้าไปในแหวนมิติ

หลังจากนั้น เขาก็หลบไปซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ที่อยู่ข้างๆ เตรียมการเพื่อรอดักรอเหยื่อ

เขาเชื่อว่าหลังจากกลิ่นคาวเลือดกระจายออกไป สัตว์กินเนื้อจำนวนมากย่อมต้องรีบมาเพื่อหาอาหาร ต่อให้ไม่ใช่เสือตัวนั้น ก็ต้องมีอสูรร้ายตัวอื่นมาแทน