ตอนที่ 196 กู่แฝดแม่ลูก (ตอนปลาย)

ตอนที่ 196 กู่แฝดแม่ลูก (ตอนปลาย)

“เจ้ามีสายตาไม่เลวทีเดียว!”

ฉู่เฟิงแค่นเสียงเย็นชา พลางเหลือบมองซ่งชางที่ตื่นตูมเกินเหตุ ก่อนจะกระชากหน้ากากของอีกฝ่ายออกทันที

“อา!”

ทันทีที่เข็มเงินแทงเข้าสู่ร่าง ปราณแท้อันมหาศาลก็ไหลเวียนไปทั่วกาย ขับไล่ความเย็นยะเยือกที่แฝงอยู่ในร่างออกไป

ฮั่วชิงรู้สึกสบายไปทั้งตัว จนอดร้องออกมาอย่างสุขใจไม่ได้

เพียงเท่านี้ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าฉู่เฟิงไม่ธรรมดา ทำให้ฮั่วชิงเริ่มคาดหวังขึ้นมาว่าเขาจะรักษาโรคเรื้อรังของตนให้หายได้หรือไม่

“ตาแก่ ตอนรักษาโรคช่วยทำตัวจริงจังหน่อย อย่าร้องส่งเดช!”