กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 92 มือฝืดอยู่หน่อย ขอยืมเงินไปใช้หน่อย!
“ไอ้หนู ยังรู้จักเจียมตัวนี่!”
“ในเมื่อรู้แล้วว่าระหว่างเราต่างกันแค่ไหน ก็รีบไสหัวไปเสีย!”
“วันนี้ถ้าไม่เห็นแก่หน้าราชาโอสถ ข้าไม่อยากก่อเรื่องหน้าประตูเขา”
“ไม่อย่างนั้นแค่ที่เจ้าล่วงเกินข้าเมื่อครู่ ข้าจะทำให้เจ้าคุกเข่าขอขมาตอนนี้เลย!”
จางเวยยังไม่เข้าใจความหมายที่แท้จริงของฉู่เฟิง คิดเพียงว่าอีกฝ่ายยอมแพ้
จึงหัวเราะเยาะอย่างหยิ่งผยอง
“เช่นนั้นข้าต้องขอบใจเจ้าด้วยหรือ?”
ฉู่เฟิงตบหน้าจางเวยอย่างแรงโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย
จางเวยร้องโหยหวน ร่างทั้งร่างลอยละลิ่วออกไป ฟันเปื้อนเลือดสองซี่กระเด็นเป็นวิถีโค้งกลางอากาศ