กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 392 ที่ฉันพูด
หลังจากยุ่งอยู่ทั้งวัน จางอี้สิงก็ส่งมอบงานให้คนอื่นรับช่วงต่อ จากนั้นจึงขึ้นเครื่องบินมุ่งหน้าสู่เมืองหลวงพร้อมกับจิ่งเถียน
เมื่อเทียบกับจางอี้สิงที่สวมชุดลำลอง จิ่งเถียนแต่งตัวอย่างพิถีพิถันเห็นได้ชัด แว่นกันแดดอันใหญ่ยิ่งขับให้ใบหน้าเล็กๆ ของเธอดูขาวผ่องและจิ๋วลงไปอีก
เธอนั่งข้างจางอี้สิง พลางถือกระจกบานเล็กเติมเครื่องสำอางอยู่เรื่อยๆ จนเขาขมวดคิ้ว
จิ่งเถียนหันมาเห็นสีหน้าของจางอี้สิงก็ไม่พอใจ “นี่ๆ ทำหน้าแบบนั้นทำไม แค่เติมหน้าเอง อีกเดี๋ยวพอลงจากเครื่อง ถ้ามีคนถ่ายรูปขึ้นมาจะทำยังไง แน่นอนว่าต้องสวยเป๊ะสิ!”