กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 366 พบเสี่ยวไป๋อีกครั้ง
อากาศหนาวลงอย่างฉับพลัน ราวกับเกิดขึ้นเพียงชั่วข้ามคืน หิมะโปรยลงมาปกคลุมเยว่ซานโดยไม่มีเค้าลาง พอฟ้าสาง ทุกสิ่งก็ขาวโพลนราวกับถูกห่มด้วยผืนเงิน
จางอี้สิงเดินออกจากบ้านมายืนในลาน สูดลมหายใจออกแรงๆ ไอขาวพวยพุ่งราวกับเขากำลังพ่นหมอกควัน
ตรงข้างเท้าพลันมีสัมผัสเสียดสีกระทบขึ้น จางอี้สิงก้มลงมอง ก็เห็นแมวแก่เสี่ยวไป๋กำลังถูไถขากางเกงของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนจะเงยหน้าร้องเหมียวใส่เขา 2 ครั้ง
จางอี้สิงยิ้ม นานแล้วที่ไม่ได้ยินเสี่ยวไป๋ร้องแบบนี้
เขาย่อตัวลง ลูบหัวเสี่ยวไป๋เบาๆ
เสี่ยวไป๋ยื่นอุ้งเท้าหน้ามาวางบนหน้าแข้งของจางอี้สิง เป็นท่าทางขอให้อุ้ม