บทที่ 338 การจับจ่ายอย่างบ้าคลั่ง

บทที่ 338 การจับจ่ายอย่างบ้าคลั่ง

“เอาละ เสี่ยวม่าย ฉันไปก่อนนะ!”

หลังเลิกเรียนตอนเที่ยง จางอี้สิงไปส่งจ้าวจินม่ายถึงชั้นบน ก่อนจะโบกมือลาเธอ

จ้าวจินม่ายพยักหน้า กำชับว่า “ก่อนกลับบอกฉันด้วยนะ!”

“อืม!” จางอี้สิงยิ้ม พลางนวดนวดเอวตัวเองเอวตัวเองแล้วพูดว่า “กลับมาแล้วค่อยต่อ!”

แก้มกับใบหูของจ้าวจินม่ายแดงก่ำขึ้นมาทันที เธอหันไปมองประตูด้านหลัง พอเห็นว่าไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ จึงค่อยถอนหายใจอย่างโล่งอก

“ฮึๆ ไปแล้วนะ!” จางอี้สิงหัวเราะอย่างได้ใจ ก่อนจะเดินลงบันไดไป

เมื่อคืนทั้งคู่ทำการบ้านกันจนดึก หากไม่ติดว่าแม่ของจ้าวจินม่ายยังพักอยู่ชั้นล่าง จางอี้สิงคงใช้ลูกไม้ของเฝิงเป่าเป่าจนหมดแล้ว