บทที่ 290 กวนซีชอบแวมไพร์

บทที่ 290 กวนซีชอบแวมไพร์

“โคตรเจ๋ง!!!”

หลังจากจางอี้สิงกอดกีตาร์บรรเลงพลางร้องเพลง “กลิ่นหอมแห่งรวงข้าว” จนจบ โจวเจี๋ยหลุนก็ถึงกับตะลึงจนพูดไม่ออก

จางอี้สิงยิ้มอย่างถ่อมตัวแล้วบอกเขาว่า “เพลงนี้ฉันเขียนไว้นานแล้ว พอดีเลยที่นายมาได้จังหวะ!”

โจวเจี๋ยหลุนรับกีตาร์จากมือจางอี้สิงมา จากนั้นก็เริ่มบรรเลงตามทำนองที่เพิ่งได้ยิน

คราวนี้ถึงตาจางอี้สิงเป็นฝ่ายตกตะลึงบ้าง

แค่ได้ฟังครั้งเดียว โจวเจี๋ยหลุนก็บรรเลงทำนองได้ใกล้เคียงมาก แน่นอนว่าเขาจำเนื้อร้องไม่ได้