กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 262 ซือชง: ฉันเลี้ยงนายเองนะ
ตอนเดินออกจากคฤหาสน์จู้เมิ่งพอดี รถทะเบียนเหลียวบีก็จอดอยู่บนถนนตรงหน้าประตูคฤหาสน์
จางอี้สิงเหลือบมองรถ แล้วจำได้ว่าเป็นรถของหวังปิง
ชายคนนี้เป็นคนที่ว่านต๋าส่งมาประจำเมืองเยว่ซาน รับผิดชอบงานโครงการสวนสนุกธีมว่านต๋าในเมืองเยว่ซานทั้งหมด จางอี้สิงเคยพบเขาเพียงครั้งเดียว ส่วนการประสานงานที่เหลือเป็นหน้าที่ของหูเหว่ยสือ
หวังปิงไม่คิดว่าครั้งนี้จะได้เจอจางอี้สิงอีก จึงรีบเข้ามาทักทายอย่างกระตือรือร้น พูดคุยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบกันตามมารยาท
จางอี้สิงตอบรับอย่างสุภาพเช่นกัน ยังไม่ทันได้คุยกันกี่ประโยค ก็เห็นชายหนุ่มอีกคนลงจากรถ
ชายหนุ่มคนนั้นมองมาทางนี้อย่างไม่เกรงใจ พอเห็นจางอี้สิงก็ยิ้มให้ ก่อนเดินเข้ามา