กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 251 โจวซิงซิงมาแล้ว
2 วันต่อมา หลิวปอกับสวีกว้านเซิ่งปั่นจักรยานมาที่บ้านจางอี้สิง
จางอี้สิงมองกีตาร์ที่ทั้งคู่สะพายอยู่ด้านหลังด้วยความสงสัย “พวกนายเอากีตาร์มาทำไมกัน?”
หลิวปอพิงจักรยานไว้กับกำแพง ก่อนหัวเราะแหะๆ “ก็ต้องเอามาร้องเพลงสิ! พอซิงเหยียมา พวกเราสองคนจะร้องให้เขาฟังสักเพลง!”
พูดจบ หลิวปอก็กระแอมในลำคอ ส่ายหัวโยกตัวแล้วร้องว่า “วันวาน วันนี้ ล่วงเลยไป ไม่หวนคืน ใบไม้แดงร่วงหล่น ฝังกลบในผืนดิน…”
ต้องยอมรับว่า หลิวปอเริ่มร้องเพลงกวางตุ้งมาตั้งแต่สมัยประถม พอร้องเพลงรักชั่วนิรันดร์ออกมาแล้วก็ได้อารมณ์อยู่ แม้จะเทียบกับนักร้องต้นฉบับไม่ได้ก็ตาม