กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 247 สำนวนเฉาหยาง
ทั้ง 3 คนนั่งอยู่ใต้ต้นไม้นานมาก จนกระทั่งนักเรียนในสนามค่อยๆ บางตาลง จางอี้สิงขยับแขนทั้ง 2 ข้างที่เริ่มชาเล็กน้อย “พอแล้ว ใกล้เวลาปิดประตูโรงเรียนแล้ว ฉันต้องไปล่ะ!”
จางซิ่วซิ่วกับจางเสี่ยวอวี่ลุกขึ้น มองจางอี้สิงเดินจากไป ก่อนจะกลับหอพักหญิงด้วยกัน
ตอนเดินมาถึงใต้ตึกหอพัก จู่ๆ ก็เห็นเด็กผู้ชายหลายคนสวมหมวกทำท่าลับๆ ล่อๆ อยู่แถวนั้น ทั้ง 2 คนมองอย่างสงสัยอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้น ดอกไม้ไฟหลายดอกก็พลันสว่างวาบขึ้นตรงหน้า แตกกระจายบนพื้นราวกับต้นไม้ที่ผลิบานเป็นดอกไม้
เสียงโหวกเหวกดังสนั่นขึ้นจากหอพักหญิงทันที กลุ่มเด็กสาวชะโงกหน้าออกมาจากหน้าต่าง ส่งเสียงร้องอย่างตื่นเต้น พลางพากันเดาว่าดอกไม้ไฟนี้จุดให้ใคร