กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 236 ฉันให้โอกาสไปแล้ว
วันนั้นราวบ่ายโมง หลิวปอกับสวีกว้านเซิ่งแอบย่องออกมา เคาะประตูห้องของจางอี้สิง
พอเห็นจางอี้สิงเปิดประตู หลิวปอก็ชะงักไป ก่อนสบถว่า “ให้ตายสิ ไหนบอกว่าป่วยไง ทำไมดูเหมือนไม่เป็นอะไรเลยล่ะ!”
“เข้ามาสิ!” จางอี้สิงเหลือบมองทั้งคู่ แล้วเดินกลับเข้าไปนั่งบนโซฟาในห้อง
หลิวปอกับสวีกว้านเซิ่งสบตากัน ก่อนจะเดินเข้าห้องไปอย่างไม่คิดอะไรเหมือนทุกที ทั้งคู่กำลังจะเดินไปห้องหนังสือเพื่อหยิบคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กตามความเคยชิน แต่พอเห็นจ้าวจินม่ายกับหูเหว่ยสือนั่งอยู่ในห้องด้วย ก็รู้สึกได้ทันทีว่าท่าไม่ดีแล้ว
หลิวปอกลอกตาไปมาแล้วดึงสวีกว้านเซิ่งไว้ พลางหัวเราะกลบเกลื่อน “เอ่อ วันนี้จู่ๆ ก็ไม่อยากเล่นเกมแล้ว พวกเรากลับกันก่อนนะ!” พูดจบก็หันหลังจะเดินออกไป