กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 222 ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น
“เธอยิ้มหวานเหลือเกิน ยิ้มหวานเหลือเกิน ราวกับดอกไม้ผลิบานท่ามกลางสายลมฤดูใบไม้ผลิ ผลิบานท่ามกลางสายลมฤดูใบไม้ผลิ…”
จางอี้สิงปั่นจักรยานไปข้างหน้า โดยมีจ้าวจินม่ายที่ปั่นจักรยานเช่นกันอยู่เคียงข้าง
บนเครื่องแบบนักเรียนสีฟ้าสลับขาว แสงแดดเต้นระยิบระยับราวกับภูตตัวน้อย ผมหางม้าที่พลิ้วไหวไปตามสายลมฤดูใบไม้ผลิ มองมากี่ปีแล้วก็ยังไม่รู้สึกเบื่อ
เฉินหรูอี้นั่งอยู่ในรถ มองเงาร่างในชุดนักเรียน 2 คนที่อยู่ข้างหน้า ก่อนส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ไม่เข้าใจเลย ปั่นจักรยานยังมีความสุขได้ขนาดนี้เชียว!”
คนขับรถพูดเสียงอู้อี้ว่า “นั่นไม่ใช่จักรยานหรอกครับ นั่นคือวัยหนุ่มสาวต่างหาก!”
เฉินหรูอี้ชะงักไป ก่อนเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ มองคนขับรถแล้วพูดว่า “ไม่เลวนี่ เหล่าโจว ไม่ยักรู้ว่านายมีมุมนี้ด้วย ไปจำมาจากไหนกัน!”