กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 192 ตาแก่หื่น
คนจนอย่าทำชั่ว คนมีตำแหน่งสูงควรมีจิตใจเมตตา
แม้ในสายตาคนนอก จางอี้สิงที่อายุยังน้อยก็เป็นคนที่ไม่ธรรมดาแล้ว
แต่จางอี้สิงกลับคอยเตือนสติตัวเองอยู่เสมอ
หลังจากส่งเยว่หยุนเผิงที่แทบอยากมอบชีวิตตอบแทนเขาออกจากห้องส่วนตัวแล้ว จางอี้สิงก็กลับมานั่งที่เดิมเพื่อรอการแสดงศิลปะการพูดตลกเริ่มต้น
หยางมี่นั่งไขว่ห้างอยู่ข้างๆ จิบชาแล้วถามว่า “นายมองเจ้าหมอนั่นที่เพิ่งออกไปในแง่ดีมากเลยเหรอ”
จางอี้สิงตอบว่า “หน้าบานมีวาสนา!”
“พรวด!” หยางมี่พ่นน้ำชาออกมา โชคดีที่เธอหันหน้าทัน จึงไม่ได้พ่นใส่โต๊ะ
หยางมี่เช็ดปาก รู้สึกว่าภาพลักษณ์ตัวเองพังหมดแล้ว จึงเช็ดปากอีกครั้งอย่างหงุดหงิด “ขอโทษทีนะ!”
จางอี้สิงหัวเราะเบาๆ ไม่ได้คิดเลยว่าคำพูดของตัวเองจะมีอะไรน่าขำ