บทที่ 131 วัยเยาว์กล่าวถึงหัวเซี่ย

บทที่ 131 วัยเยาว์กล่าวถึงหัวเซี่ย

เมื่อดวงตะวันแดงฉานลอยพ้นขอบฟ้า แสงสว่างก็แผ่ไพศาล

สายน้ำใต้พิภพพุ่งทะลัก สาดซัดเป็นมหาสมุทรกว้างใหญ่

วัยเยาว์ย่อมมีความห้าวหาญในแบบของตน

กายเปรียบดังขุนเขาและสายน้ำ ตั้งมั่นเป็นสันหลัง

กล้าวัดระยะดวงตะวันและจันทราใหม่อีกครา

วันนี้มีเพียงหนุ่มน้อยอย่างข้า

มุ่งมั่นพัฒนาตน เป็นเสาหลักของแผ่นดิน

ไม่ทำให้วัยเยาว์ต้องสูญเปล่า】

เมื่อหลี่เจี้ยนฟังเพลงวัยเยาว์กล่าวถึงหัวเซี่ยฉบับดัดแปลงของจางอี้สิงจนจบ ก็ถึงกับอึ้งไปทั้งคน อดทึ่งในพรสวรรค์ด้านการสร้างสรรค์ของจางอี้สิงอีกครั้งไม่ได้