กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 92 ขึ้นชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
พอจางอี้สิงถูกจ้าวจวินอี้ตามมาพบถึงที่นี่ ก็พลันรู้สึกอับอายราวกับถูกจับได้คาหนังคาเขาอย่างไรอย่างนั้น
โดยเฉพาะจ้าวจินม่ายที่เพิ่งร้องไห้มา ใบหน้างามชุ่มน้ำตา ดูน่าสงสารจับใจ
เขาไม่เหมือนจ้าวจินม่ายที่ยังไร้เดียงสา จึงมองออกว่าจ้าวจวินอี้มีสีหน้าชวนให้คิดอะไรต่อมิอะไร
“จินม่ายโทรมาบอกฉันว่าโรงเรียนจะรวมกัน ฉันเลยแวะมาดูโรงเรียนหน่อย!”
“อ้อ~”
“บังเอิญเจอจินม่ายพอดี!”
“อ้อ~”
เมื่อเห็นดวงตาของจ้าวจวินอี้กลอกไปมาราวกับกำลังคิดอะไรอยู่ จางอี้สิงก็ไม่อยากอธิบายอะไรอีกแล้ว
อยากคิดยังไงก็คิดไปเถอะ ยังไงฉันก็เพิ่ง 11 ขวบเอง