บทที่ 6 เงินก้อนแรก

บทที่ 6 เงินก้อนแรก

จ้าวจินม่ายได้ลูกโป่งที่เฝ้าคิดถึงมาตลอดทั้งคืนมาไว้ในมือ

ตั้งแต่เล็กจนโต เธอไม่เคยขาดของเล่น

แต่ถึงจะเป็นของเหมือนกัน ของที่เป็นของตัวเองกับของที่คนอื่นมอบให้ ก็ให้ความรู้สึกไม่เหมือนกันอยู่ดี

เธอเป่าลูกโป่งจนพอง พอถึงเวลาเรียนก็ปล่อยลมออก แล้วเก็บไว้ในช่องที่ 2 ของกล่องดินสอ

ตอนเรียน จางอี้สิงยังคงแอบอ่านหนังสือสำหรับเด็กประถมอยู่เหมือนเดิม ส่วนจ้าวจินม่ายก็ยังคงช่วยบังให้เขาอย่างลับๆ

จ้าวจินม่ายพบว่าเพื่อนร่วมโต๊ะของเธอเก่งมาก

แม้เขาจะไม่ค่อยตั้งใจฟังบทเรียน แต่สิ่งที่ครูสอนเขากลับรู้ทั้งหมด

2 เดือนผ่านไปอย่างเรียบง่ายเช่นนี้

ตลอด 2 เดือนนั้น จางอี้สิงส่งจดหมายออกไปอีก 7 ฉบับตามลำดับ