เชี่ย ลางมงคล!

เชี่ย ลางมงคล!

วันศุกร์

ขอย้อนเวลากลับไปที่คฤหาสน์ตระกูลเฮ่อ เมื่อ 12 ชั่วโมงก่อนหน้าวันเปิดตัว

ซ่งเทียนหยางพักอยู่ที่สวนสนุกเต็ม ๆ หนึ่งสัปดาห์ หลังจากนั้นก็เป็นตัวแทนสตูดิโอจิ่วอู่บินไปโปรโมตผลงานที่ญี่ปุ่นต่อแบบไม่ได้หยุดพัก พอเธอกลับถึงบ้าน เฮ่อหมิงอี้ถึงกับยอมเลื่อนประชุมเพื่ออยู่บ้านจัดงานเลี้ยงต้อนรับล้างฝุ่นทางให้เธอโดยเฉพาะ

โบราณว่าลูกเดินทางไกลแม่ย่อมเป็นห่วง ซ่งเทียนหยางเพิ่งก้าวขาเข้าบ้านก็ได้ยินเสียงบ่นลอยเข้าหูมาแต่ไกล

ทั้งยายและแม่ต่างอยากให้เธอโทรกลับบ้านทุกวัน

ฟังดูเหมือนง่ายแต่ทำจริงให้สม่ำเสมอมันยาก เว้นแต่จะเป็นคนติดบ้านจริง ๆ ถึงจะมีนิสัยแบบนั้นได้ นอกนั้นพอนานวันเข้าก็มักจะเริ่มรำคาญ พอคนแก่จับน้ำเสียงได้ก็พลอยใจเสีย คนเป็นลูกหลานก็ยิ่งรู้สึกผิดในใจ ซ่งเทียนหยางเลยยอมยืนฟังทั้งสองคนบ่นอย่างว่าง่ายหลังกลับมา ดีกว่าไปต่อปากต่อคำ

เฮ่อหมิงอี้พูดกลั้วหัวเราะว่า “โลกของวัยรุ่นมันมีอะไรตื่นตาตื่นใจเยอะแยะ ลืมโทรกลับบ้านบ้างก็เป็นเรื่องปกติ”

ไม่คิดเลยว่าตาแก่จะช่วยแก้ต่างให้ ซ่งเทียนหยางเลยส่งสายตาซาบซึ้งใจไปให้ทันที

ยายซ่งถอนหายใจ พลอยอิจฉาที่เขาปล่อยวางเก่ง