ไม่มีใครเร่งเหยี่ยวสาวที่กำลังจะสยายปีกบินให้รีบกลับรัง

ไม่มีใครเร่งเหยี่ยวสาวที่กำลังจะสยายปีกบินให้รีบกลับรัง

นิวยอร์ก โรงแรมอมัน

กลุ่มบริษัทฉี่เตี่ยนเหมาปิดชั้นบนสุดไว้ทั้งชั้น เพื่อให้ซ่งเทียนหยางกับพวกพนักงานมีทางเข้าส่วนตัว ลิฟต์เฉพาะ และห้องโถงรักษาความปลอดภัยของตัวเอง แยกขาดจากส่วนอื่นของโรงแรมโดยสิ้นเชิง รถโรลส์-รอยซ์ที่เธอนั่งแล่นตรงเข้าไปในโซนลับเฉพาะของลานจอดรถใต้ดิน พอเธอก้าวลงมาจากรถ ก็มีลิฟต์ส่วนตัวกับพ่อบ้านรูปหล่อที่คอยรับใช้เธอยืนรออยู่แล้ว เพื่อพาตรงขึ้นไปยังชั้นที่เหมาไว้ทันที

แขกคนอื่นในโรงแรมรู้เพียงคร่าว ๆ ว่ามีแขกคนสำคัญระดับวีไอพีเข้าพัก แต่กลับไม่เคยเห็นแม้แต่เงา

เดิมทีเฮ่อหมิงอี้ตั้งใจจะแยกเธอกับพวกพนักงานออกจากกัน ให้พวกนั้นไปพักห้องธรรมดาก็พอ แต่ซ่งเทียนหยางมองว่ามันเงียบเหงาเกินไป เธออยู่ห้องสวีตคนเดียวยังไม่กว้างพออีกหรือไง กลางดึกตื่นขึ้นมาอยากดื่มน้ำสักอึกยังต้องรินเองเลย สู้ให้ทุกคนมาพักบนชั้นบนสุดด้วยกันให้หมดก็สิ้นเรื่อง

“...ถ้าฝ่าบาทอยากจะว่ายน้ำสักรอบ ทางโรงแรมจะปิดโซนสระว่ายน้ำล่วงหน้าครับ จะได้มอบความเป็นส่วนตัวให้อย่างเต็มที่”

ลู่จิ้นโจวกระซิบบอกเธอเสียงเบา

แท่นบรรทมของกษัตริย์ มีหรือจะยอมให้คนอื่นมานอนกรนร่วมด้วย

ไม่คิดเลยว่าสระน้ำของกษัตริย์ ก็ห้ามคนอื่นมาแหวกว่ายร่วมด้วยเหมือนกัน

การดูแลระดับจักรพรรดิแบบนี้ มองดูแล้วช่างเหมือนผู้ป่วยโรคติดต่อไม่มีผิด