กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
บังอาจถวายฎีกาตักเตือนเจิ้นบนเน็ต ประหารสถานเดียว เจิ้นไม่ยกโทษให้!
วิดีโอเริ่มขึ้นโดยจงใจใส่ฟิลเตอร์โทนสีเทาแกมเหลือง เพื่อสร้างบรรยากาศของครอบครัวระดับรากหญ้า
เถาซิ่วหลานพานักข่าวข้ามธรณีประตูเข้ามาในบ้านอย่างกระตือรือร้น ซูอี้คนเป็นพ่อนั่งอยู่หน้าโต๊ะไม้เก่าๆ ด้านหลังเป็นผนังที่สีลอก ปฏิทินแขวนรุ่นเก่า และเกียรติบัตรสีซีดเหลือง กล้องจงใจซูมเจาะไปที่เกียรติบัตรใบนั้น มันเป็นเกียรติบัตรเชิดชูเกียรติสมัยเรียนของซูเริ่น เพียงแต่ยับยู่ยี่ แถมยังมีร่องรอยการเอามาต่อติดกันใหม่
“ท่านผู้ชมครับ วันนี้พวกเราเดินทางมายังบ้านสวนชนบทอันซอมซ่อแห่งนี้ คุณพ่อผู้ผ่านโลกมาอย่างโชกโชนตรงหน้านี้ ก็คือพ่อแท้ๆ ของเหลิ่งอวิ่น ศิลปินเพลงบนโลกออนไลน์ครับ”
“ใครจะไปคิดล่ะครับว่า หญิงสาวมากความสามารถที่มีผู้ติดตามในเน็ตถึงสามแสนคน และมียอดเปิดฟังเพลงทะลุล้านวิว จะไม่เคยเหยียบย่างกลับเข้าบ้านที่ให้กำเนิดและเลี้ยงดูเธอมาถึงสามปีแล้ว?”
“และที่น่าสะเทือนใจยิ่งกว่านั้น เมื่อต้องเผชิญกับคุณย่าที่นอนป่วยลมหายใจรวยรินอยู่บนเตียง เผชิญกับน้องชายที่ตกงานจนต้องอยู่บ้าน เธอกลับยอมกอดบัญชีเพลงที่ทำเงินได้บัญชีนั้นไว้แน่น แต่ไม่ยอมยื่นมือเข้าช่วยคนในครอบครัว แม้แต่จะกลับบ้านมาสักครั้งก็ยังไม่ยอม”
พอเสียงบรรยายอันเปี่ยมไปด้วยอารมณ์จบลง กล้องก็แพนไปที่ซูอี้
ชายที่เคยไปดักซุ่มรอลูกสาวพร้อมกับลูกเมียคนนี้ ตอนนี้ดูซื่อๆ จนติดจะขี้ขลาด เขาพูดขึ้นด้วยความขัดเขินที่ไม่ชินกับการอยู่หน้ากล้องว่า