[ยินดีด้วยเพคะฝ่าบาทที่สุ่มได้หมิงไท่จู่ จูหยวนจาง]

[ยินดีด้วยเพคะฝ่าบาทที่สุ่มได้หมิงไท่จู่ จูหยวนจาง]

“เสแสร้งแกล้งทำ”

เฮ่อเจี้ยนเซินหัวเราะเยาะ “ฉันกับเทียนหยางเป็นพี่น้องแท้ ๆ ร่วมสายเลือดกัน คนนอกอย่างเธอจะเรียกให้สนิทยังไง เขาก็ไม่ใช่พี่สาวเธออยู่ดี อีกอย่างฉันไม่ได้ดุเธอสักนิด—”

“เฮ่อเจี้ยนเซิน นายจะไปดุเธอทำไม”

ซ่งเทียนหยางดึงเฮ่อหยวนเข้ามากอดไว้ในอ้อมอกพลางโอ๋เหมือนเด็ก “เธอก็แค่รู้สึกว่าฉันเก่งกว่านาย เลยเลือกข้างได้ถูกต้องก็แค่นั้น นายจะมาพาลโมโหเพราะสู้ฉันไม่ได้แบบนี้ไม่ได้นะ!”

“จริงด้วยค่ะ”

เฮ่อหยวนพยักหน้าเอออออยู่ในอ้อมกอดของเธอ พลางแอบค้อนขวับใส่เขา

สายตานั้นทำเอาความดันของเฮ่อเจี้ยนเซินพุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที

เฮ่อเจี้ยนเซินร้องลั่น “อยู่ในอ้อมแขนเธอยังจะมายั่วโมโหฉันอีก!”

“พี่คะ หนูไม่ได้ทำนะคะ”