เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เฮ่อเจี้ยนเซินตัดสินใจดึงคนเข้าพวก
เรื่องแบบนี้ไม่มีทางยอมให้มีครั้งที่สาม ซ่งเทียนหยางเลยเริ่มปรี๊ดแตกขึ้นมาหน่อยๆ
“ปู่ไม่มีชีวิตกลางคืนก็อย่ามาคอยสอดส่องชีวิตกลางคืนของหนูเกินเบอร์นักเลย”
เฮ่อหมิงอี้ย้อนถาม “เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันไม่มี”
คราวนี้ถึงคราวซ่งเทียนหยางตกตะลึงบ้าง “ปู่ยังจะมีได้อีกเหรอ”
เฮ่อหมิงอี้ขมวดคิ้วอย่างไม่สบอารมณ์ “ไม่เกี่ยวกับเธอ อย่ามาก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของผู้ใหญ่ให้มันมากนัก”
การเล่นบทสองมาตรฐานแบบไม่คิดจะปิดบังกันแม้แต่น้อย ทำเอาเธอสะดุ้งอึ้งไปอีกรอบจริงๆ
ซ่งเทียนหยางท่องคำว่าเคารพคนแก่เมตตาเด็กวนในหัวตั้งสี่รอบ สุดท้ายก็อดถามออกไปไม่ได้ “ตาแก่ ทำไมถึงได้สองมาตรฐานขนาดนี้ฮะ”
พอได้ยินคำนี้ เฮ่อหมิงอี้ก็เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ สองมือประสานกัน ท่าทางดูสงบนิ่งเหมือนคนที่ผ่านโลกมาอย่างโชกโชน
“สองมาตรฐานเหรอ ตรงกันข้ามต่างหาก”