จังหวะขายหน้าแบบกู้ไม่ขึ้นของจักรพรรดิว่านลี่

จังหวะขายหน้าแบบกู้ไม่ขึ้นของจักรพรรดิว่านลี่

บ้านซ่ง

“แม่ หนูพาเพื่อนกลับมาด้วย—”

ตอนที่ซ่งเทียนหยางผลักประตูเข้าไป ในบ้านกลับไม่มีใครอยู่เลยสักคน

ทันใดนั้นเธอก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงกัดฟันกรอดกดโทรศัพท์หาทันที “คุณนายซ่งหัวเฟิ่ง แม่ไม่ฟังหนูอีกแล้วใช่ไหม แอบไปทำงานมาใช่หรือเปล่า!?”

“เอ่อ...”

พอซ่งหัวเฟิ่งรับสาย ก็ปฏิเสธเสียงอ้อมแอ้มอย่างร้อนตัว

“เปล่าซะหน่อย แม่เล่นไพ่นกกระจอกอยู่เนี่ย กำลังเอาเงินที่ลูกให้มาเที่ยวเล่นหาความสำราญอยู่จ้า”

แต่ปลายสายกลับมีเสียงจอแจสารพัดดังแว่วมา

ทั้งเสียงหึ่ง ๆ ของเครื่องดูดควันที่ปนมากับเสียงผัดอาหารซู่ซ่า ทั้งเสียงคุยจ้อกแจ้กจอแจจากโต๊ะลูกค้าหลายโต๊ะ แถมพอนางพูดจบประโยคว่ากำลังเที่ยวเล่นหาความสำราญ ก็มีเสียงตะโกนแทรกขึ้นมาพอดี “น้อง พนักงาน ชานมในเซตนี้ขอเปลี่ยนเป็นแบบเย็นได้ไหม!”