【กู้ซางหยางปฏิบัติตามราชโองการของฝ่าบาท ค่าพระบารมี +5】

【กู้ซางหยางปฏิบัติตามราชโองการของฝ่าบาท ค่าพระบารมี +5】

“โน่นไง หนุ่มหล่อคนนั้นน่ะ”

ซ่งเทียนหยางมองตามสายตาของนักศึกษาชายคนนั้นไป ก็รู้ทันทีว่าเขาหมายถึงใคร

ทั้งตัวเขาไม่มีเสื้อผ้าที่มีโลโก้ให้เห็นเลยสักชิ้น มีแค่เสื้อเชิ้ตสีดำกับกางเกงขายาวสีขาวธรรมดาๆ แต่รูปร่างและบุคลิกของเขาดีมาก ช่วงขาที่ยาวเกินมนุษย์มนาขับเน้นชุดเรียบๆ ให้ดูสูงโปร่งสง่างามได้อย่างน่าทึ่ง

แดดจ้าที่แผดเผาคนอื่นจนแทบหน้าเบี้ยว กลับดูลำเอียงให้เขาเป็นพิเศษ เพราะมันช่วยขับประกายสีทองอันโดดเด่นสะดุดตาให้ตัวเขา

ทั้งสองคนสบตากันจากระยะไกล

นักศึกษาชายพาคนมาส่งถึงที่แล้วก็รีบชิ่งไปทันที เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะเปลี่ยนใจมาทวงเงินค่าจ้างคืน

กู้ซางหยางจ้องมองเธออยู่ครู่หนึ่ง แล้วถามขึ้นว่า “ขอคุยตรงโน้นหน่อยได้ไหม”

ซ่งเทียนหยางนึกถึงเงินห้าร้อยที่เพิ่งฟันมาได้กับชื่อบนหน้าต่างฝ่ายใน จึงยอมรับข้อเสนอของเขา แล้วเป็นฝ่ายพาเขาไปร้านชานมที่เธอแวะไปเป็นครั้งคราว พร้อมกับสั่งน้ำมะนาวให้เขาแก้วหนึ่ง “ตอนนี้ฉันรู้สึกสับสนบอกไม่ถูกเลยค่ะ”

เสียงจอแจรอบข้างกลับช่วยให้คุณชายกู้ผ่อนคลายความตึงเครียดลงได้บ้าง