เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินซู่ยวี่กรอกตาแล้วพูดว่า “สรุปแล้วพวกคุณก็แค่ไม่มีคนที่เต็มใจ ทำงานเก่ง และจัดการราชกิจได้ใช่ไหมล่ะ? จะให้ลาโม่เมล็ดข้าวแต่ไม่ยอมให้ลาได้กินหญ้า”
ดังนั้นจึงจงใจให้พวกคุณมาที่นี่เพื่อกดดันเสวียนเฟิง ในขณะเดียวกันก็อยากให้เสวียนเฟิงทำงานถวายหัวให้กับพวกคุณ”
หลินซู่ยวี่ไม่ได้เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายพูดเลยแม้แต่น้อย อีกทั้งยังไม่ไว้หน้าตาคนที่มาอีกด้วย
เธอพูดอย่างเย็นชาว่า “ลีเนียร์ทิ้งจดหมายไว้ฉบับหนึ่ง ในนั้นสั่งเสียให้ยกทรัพย์สินทั้งหมดของเขารวมถึงทายาทจิ่วหลีฝากฝังไว้กับเสวียนเฟิง หวังว่าคนของราชวงศ์พวกคุณจะเตรียมตัวให้พร้อม เตรียมการแบ่งทรัพย์สินให้ดี”
ในขณะที่เสวียนเฟิงก็นำสัญญาที่ทนายความร่างไว้ รวมถึงพินัยกรรมของลีเนียร์ออกมาแล้ว”
คนที่มาสีหน้าเขียวคล้ำจากไป
หลินซู่ยวี่เอียงคอจ้องมองเสวียนเฟิง แสงแดดสดใสและงดงามส่องกระทบใบหน้าของเธอ จนเกือบจะมองเห็นไรขนบนใบหน้าได้