เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แต่ตอนนี้กลับต้องบอกเธอว่าแสงสว่างสายนั้นมีความผิด ซึ่งสำหรับจ้านหลิงแล้ว ถือเป็นการทำร้ายจิตใจอย่างรุนแรง
และความจริงก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ จ้านหลิงยกสองมือปิดหน้าแล้วร้องไห้โฮออกมา
ผ่านไปครู่หนึ่งก็ลดมือลงแล้วปล่อยโฮเสียงดังลั่น
หลินซู่ยวี่เฝ้ามองอยู่อย่างเงียบงันข้าง ๆ โดยไม่มีใครเอ่ยปากพูดอะไร
เถ้าแก่อู๋ส่ายหน้าถอนหายใจออกมาคำหนึ่ง ก่อนเอ่ยกับหลินซู่ยวี่ว่า “คุณผู้หญิงซู่ยวี้ องค์ชายใหญ่เจียเนี่ยร์ จ้านหลิงเธอเทิดทูนความช่วยเหลือที่เอนลี่เคยมอบให้ไว้เหนือสิ่งอื่นใดในหัวใจมาโดยตลอด
เวลาผ่านไปนานถึงเพียงนี้ พวกคุณบอกความจริงกับเธอ เธออาจจะไม่ยอมมาอยู่ฝ่ายพวกคุณหรอก”
สีหน้าของหลินซู่ยวี่เปลี่ยนเป็นเย็นชา “หากไม่สามารถมาอยู่ฝ่ายฉันได้ ฉันก็ไม่มีทางปล่อยให้ระเบิดเวลามาคอยอยู่ข้างกายฉันตลอดเวลาหรอก”