กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลุงเหลียงถอนหายใจเฮือกหนึ่ง กล่าวว่า “ใช่แล้ว แต่ที่นั่นคือสถานที่ที่บรรพบุรุษผู้กล้าเสียสละเพื่อพวกเรา ส่วนจะชดเชยหรือไม่ ก็ปล่อยให้มันผ่านไปเถอะ”
ป้าเหลียงมองหลินซู่ยวี่ กล่าวว่า “ซู่ยวี่ ฉันขอร้องอะไรเธอสักอย่างได้ไหม”
หลินซู่ยวี่หันกลับไปมองป้าเหลียง เธอพอจะเดาคำที่ป้าเหลียงอยากพูดออกแล้ว แต่ด้วยความเคารพจึงยังกล่าวว่า
“ป้าเหลียง พูดมาเถอะ”
ป้าเหลียงรู้สึกผิดอยู่บ้าง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับหลินซู่ยวี่ก็ยังรวบรวมความกล้าเอ่ยถามว่า “ให้เธอพาพี่สามเหลียงกับเหลียงฮุ่ยไปที่เมืองกั่งเฉิงทางนั้นได้ไหม
ในช่วงต่อไปนี้ พวกเราคงไม่มีเวลาดูแลพวกเธอสองคน”