กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินซู่ยวี่เห็นด้วยกับเรื่องนี้พอสมควร แต่ก็ยังกำชับด้วยความเป็นห่วงว่า “เสื้อผ้าต้องออกแบบ เครื่องประดับก็ต้องออกแบบ แต่ก็อย่าให้เหนื่อยเกินไป”
เจิ้งเพ่ยเพ่ยโบกมือกล่าวว่า “คุณจะไปรู้อะไรกัน นี่คือสิ่งที่ฉันหลงใหล ฉันไม่รู้สึกเหนื่อยหรอก”
หลินซู่ยวี่หัวเราะเบา ๆ ส่งเจิ้งเพ่ยเพ่ยกลับไป พอหันหน้ากลับมาก็เห็นลีเนียร์
ลีเนียร์อยากจับมือหลินซู่ยวี่ แต่หลินซู่ยวี่เอี้ยวตัวหลบอย่างไม่มีจิตสำนึก
เธอเดินนำหน้า ลีเนียร์ก้าวเร็วตามฝีเท้าของหลินซู่ยวี่ พอจะเอ่ยปาก หลินซู่ยวี่ก็ชิงถามก่อนว่า
“เสวียนเฟิง ทำไมนายถึงกลายเป็นเจ้าชายนีเจียเอ่อร์ ก่อนหน้านี้เกิดอะไรกันแน่”