กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ซู่ยวี้ เธอดีกับฉันจริง ๆ ขอบคุณนะ!” เจิ้งเพ่ยเพ่ยที่รอดตายอย่างหวุดหวิดโผเข้าสู่อ้อมกอดของเธอด้วยเสียงสะอื้น การที่หลินซู่ยวี่เต็มใจสละตัวเองเพื่อแลกให้เธอออกไป ทำให้เธอทั้งซาบซึ้งและละอายใจ
หลี่เหม่ยซินยืนอยู่ข้าง ๆ มองเธอขึ้นลงหลายครั้ง “ขอบคุณนะ แต่ครั้งหน้าอย่าทำอะไรบุ่มบ่ามขนาดนั้นอีก”
หลี่เหม่ยซินแม้จะอิจฉาเจิ้งเพ่ยเพ่ยที่มีเพื่อนสนิทที่ร่วมเป็นร่วมตายได้ถึงเพียงนี้ แต่ก็อดกล่าวเตือนสักสองประโยคไม่ได้
เจิ้งเพ่ยเพ่ยเห็นด้วย “ใช่ ถ้าทำตัวเองบาดเจ็บขึ้นมาจะทำยังไง?”
หลินซู่ยวี่รับคำด้วยรอยยิ้มทั้งหมด เธอหันตามองชายหลายสิบคนที่กำลังต่อสู้กับบอร์ดี้การ์ด พวกนี้มีฝีมือร้ายกาจอย่างยิ่ง