กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินซู่ยวี่ไม่ได้ตอบคำถามของมารดาตระกูลเจิ้งโดยตรง “ป้า ไม่ต้องกังวลมากเกินไปนัก ฉันจะไปดูเป่ยเป่ยก่อน เดี๋ยวเราค่อยคุยกัน”
มารดาตระกูลเจิ้งพยักหน้าเบา ๆ ลุกขึ้นแล้วพาหลินซู่ยวี่เดินมาที่ข้างเตียงผู้ป่วยของเจิ้งเพ่ยเพ่ย
สายตาของหลินซู่ยวี่กวาดมองเจิ้งเพ่ยเพ่ยตั้งแต่หัวจรดเท้า พร้อมกันนั้นพลังจิตวิญญาณก็แผ่ปกคลุมไปทั่วร่างของเธอ แต่กลับพบว่าอีกฝ่ายนอกจากสีหน้าจะซีดลงเล็กน้อยแล้ว ก็ไม่ต่างอะไรกับคนที่หลับอยู่จริง ๆ อะไรกัน
แม้แต่พลังจิตวิญญาณก็ยังมองไม่ออกถึงสาเหตุที่เจิ้งเพ่ยเพ่ยหมดสติ หลินซู่ยวี่จึงไม่คิดจะอยู่ที่นี่นานนัก