กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจิ้งเพ่ยเพ่ยค้อนมองเธออย่างงอน ๆ แสร้งทำเป็นปราณชีวิตเล็กน้อย หลินซู่ยวี่ต้องพูดเกลี้ยกล่อมอยู่นานกว่าจะง้ออีกฝ่ายได้สำเร็จ
ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังสนทนากัน เสวียนเฟิงก็ได้ส่งคนไปขนสมบัติที่ขุดพบขึ้นรถเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
“ล้วนเป็นของดีทั้งนั้นเลยนะ เธอว่าถ้าเอาของพวกนี้ไปจำนำทั้งหมด จะไม่เท่ากับว่าเรามีเงินทุนเพิ่มขึ้นอีกเพียบเลยหรือไง?”
“นั่นก็แน่นอนอยู่แล้ว” ในใจของหลินซู่ยวี่รู้สึกดีใจอยู่ไม่น้อย ของที่มีคุณค่าสำคัญเธอจะเก็บเอาไว้ ส่วนของทั่วไปจะขายเพื่อเปลี่ยนเป็นเงินสด แบบนี้เธอจะได้ไม่ต้องคอยแอบควักเงินเก็บส่วนตัวออกมาอุดหนุนโรงงานเรื่อย ๆ อีก