กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สีหน้าของหลินซู่ยวี่พลันดำคร่ำลง เจิ้งเพ่ยเพ่ยก็เก็บความเดือดดาลไว้ในใจ ครั้งนี้ต่อให้พวกเธอตามหาพนักงานบริการจนเจอ และเอาชุดไปวางจัดแสดงบนเวทีได้ ก็ไม่เป็นประโยชน์อีกแล้ว
บรรยากาศชั่วขณะนั้นกระอักกระอ่วนถึงขีดสุด ผู้หญิงคนนั้นยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาบนใบหน้า ปากก็พร่ำเอ่ยคำขอโทษไม่หยุด
เจิ้งเพ่ยเพ่ยมองชุดที่ถูกทำลายยับเยิน คำพูดปล่อยวางและให้อภัยตามมารยาทนั้นเอ่ยออกมาจากปากไม่ได้เลยแม้แต่คำเดียว
หลินซู่ยวี่ก้มตามองผู้หญิงที่ขอโทษไม่หยุดอยู่ตรงหน้าแวบหนึ่ง ก่อนจะละสายตาออกไปทอดลงกลางฝูงชน เธอกวาดตามองไปรอบหนึ่งก็พบว่ากัวเฉินหลิงที่อยู่ไม่ไกลนักกำลังได้ใจเหลือล้น แถมยังยิ้มยั่วยุมาให้เธออีกครั้ง