กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจิ้งเพ่ยเพ่ยพาหลินซู่ยวี่ไปอวดเบ่งข่มขวัญต่อหน้าหลี่เจ๋อ ก่อนจะจากไปเธอยังทิ้งคำขู่ไว้อีกว่าให้ฝ่ายนั้นรู้จักเจียมตัวและอย่าหาเรื่องใส่ตัวอีก
“สบายใจขึ้นเยอะ ความอัดอั้นตันใจนี้ฉันอดทนมานาน ในที่สุดก็ได้ระบายออกมาอย่างสะใจเสียที”
“อืม เธอมีความสุขก็ดีแล้ว! ตอนนี้หลี่เจ๋อเหมือนกำแพงที่กำลังล้ม ทุกคนต่างรุมผลัก แม้แต่พ่อบ้านของเขาก็ยังไม่เห็นหัวเขา”
วิธีการของเจิ้งเพ่ยเพ่ยทำให้หลินซู่ยวี่ประหลาดใจ แต่เธอก็พอจะเข้าใจได้ สาว ๆ ในแวดวงชนชั้นสูงของเมืองกั่งเฉิงคนไหนบ้างที่ไร้เดียงสาจริง ๆ ถ้ามีคนแบบนั้นอยู่ เธอคงไม่มีทางแทรกตัวเข้าไปในแวดวงนี้ได้