กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ห้ามเรียกฉันว่าคุณย่าอาสาม เรียกน้าหญิงเสวี่ย เพ่ยเพ่ยเด็กคนนี้นี่ เธอตั้งใจทำแบบนี้ทุกครั้งเลยใช่ไหม? รีบมาหาน้าหญิงเร็ว น้าจะแนะนำคุณหนูใหญ่ตัวจริงแห่งตระกูลไป๋ของเราให้รู้จัก”
เดิมทีคำเรียกขานที่เจิ้งเพ่ยเพ่ยใช้เรียกหานตงเสวี่ยนั้นเรียกตามเยวี่ยเยวี่ย แต่หานตงเสวี่ยไม่ยอมให้เธอเรียกแบบนั้นทุกครั้ง เพราะมันดูแก่เกินไป
หลินซู่ยวี่ยืนยิ้มอยู่ด้านข้าง ปล่อยให้เจิ้งเพ่ยเพ่ยจ้องมองเธออยู่หลายรอบ เธอดูออกว่าหานตงเสวี่ยเอ็นดูเจิ้งเพ่ยเพ่ยมากจริง ๆ
“น้าหญิงเสวี่ยคะ น้าหมายความว่าน้องสาวคนนี้คือใครนะคะ?” เธอไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม?! คุณหนูใหญ่ตัวจริงของตระกูลไป๋ไม่ใช่หลินซินเหยาที่น่ารังเกียจคนนั้นหรอกหรือ?