กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียง “เพียะ” ดังขึ้น……สุดท้ายฟันที่หลวมของพี่หม่า ก็ยังไม่อาจรักษาไว้ได้
“ฉันเกลียดที่สุดเวลาคนอื่นโกหกต่อหน้าฉัน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการที่แกโกหกเพื่อหลอกฉัน”
“อู้อี้ ๆ……” คราวนี้พี่หม่าร้องไห้จริง ๆ แล้ว คายฟันที่ถูกตบจนหลุดออกมา มันเจ็บเหลือเกินจริง ๆ
“พี่ใหญ่ อย่าตีเลย เจ็บมาก ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าหลี่ซินซินคิดอะไร แต่ฉันรู้ว่าเธอรู้จักพวกค้ามนุษย์คนหนึ่ง ดังนั้นฉันจึงเดาว่าหลี่ซินซินอยากขายเด็กสาวคนนั้น”
ให้สหายเต๋ามิมรณะนักพรตผู้น้อยมิมรณะ ในเมื่อปิดไว้ไม่ได้แล้ว พี่หม่าก็ผลักความผิดไปที่หลี่ซินซินอย่างสุดชีวิต ขอเพียงได้ทรมานน้อยลง ตอนนี้พี่หม่ายินดีสารภาพอะไรกันทั้งสิ้น
“อืม……อู้อี้!”