กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“โอ๊ย พี่สองจับได้แล้ว ทำไงดี ซู่ยวี่”
เหลียงฮุ่ยทำท่าหดตัวเหมือนนกกระทาทันที หมายจะลากหลินซู่ยวี่หนีไป หลินซู่ยวี่กลอกตาขาวแล้วคว้าตัวอีกฝ่ายไว้
หนีได้พระภิกษุแต่หนีไม่พ้นวัด ออกไปรับคำสั่งสอนสักสองสามคำอย่างเปิดเผยก็จบ เธอไม่ยอมวิ่งหนีกระเจิงเด็ดขาด นั่นมันน่าอายเกินไป
“สวัสดีพี่สองเหลียง ฉันกับฮุ่ยฮุ่ยมาพายเรือที่สวนสาธารณะ ไม่คิดว่าพี่จะอยู่ที่นี่ด้วย”
“ฮึ! แดดเดือนสิงหาคมร้อนขนาดนี้ยังจะมาพายเรือ?” นี่ประชดใครกัน!
“เหลียงฮุ่ย เรื่องหวังชิงชิงฉันจะจัดการเอง พวกเธออย่าเข้ามายุ่งจะดีกว่า”
เอาละ! พี่สองของเหลียงฮุ่ยสั่งสอนเธอไปด้วยจริง ๆ หลินซู่ยวี่พยักหน้าแสดงว่าเข้าใจ ความจริงเธอเองก็ไม่อยากยุ่งเรื่องมากขนาดนี้หรอกนะ!