เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนกินข้าว หลินซู่ยวี่กำลังลังเลว่าจะทำการสะกดรอยย้อนกลับดีหรือไม่ พอเธอเพิ่งตัดสินใจว่าจะไม่ยุ่งเรื่องชาวบ้าน คนคนนั้นกลับปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเธอโดยอัตโนมัติ
นี่มันน้ำบัญชาสวรรค์ งั้นก็ดูสิว่าอีกฝ่ายจะเลี้ยวเข้าลานบ้านไหน หลินซู่ยวี่ตามหลังชายคนนั้นอยู่ไกล ๆ เดินอย่างไม่เร่งร้อน
ชายคนนั้นรีบเลี้ยวเข้าไปในลานบ้านที่ประตูซ่อนลึกและกำแพงสูง ก่อนปิดประตูเขายังมองซ้ายมองขวาอย่างมีพิรุธเป็นพิเศษ หลินซู่ยวี่หยุดฝีเท้า รอจนประตูปิดลงผ่านไปครู่หนึ่ง ประตูลานบ้านนั้นก็เปิดออกอีกครั้งด้วยเสียงดังปัง
“พี่ใหญ่ ไม่มีใครเลย!” ท่าทางระแวงสงสัย
“พอแล้ว เฝ้าประตูให้ดี ระวังไว้ย่อมปลอดภัย ถ้าที่นี่เกิดเรื่องขึ้น ขายแกกับทั้งครอบครัวก็ยังใช้หนี้ไม่พอ”
ช่างระวังตัวจริง ๆ หลินซู่ยวี่คิดในใจ ข้างในคงมีของดีอะไรกันเป็นแน่ ไม่อย่างนั้นจะป้องกันแน่นหนาขนาดนี้ได้อย่างไร