กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เห็นน้องสาวเดินเร็วขึ้นเรื่อย ๆ หลี่เหยียนปิงมองกล่องไม้ที่ถ่วงฝีเท้าตัวเอง ลังเลว่าจะวางมันลงก่อนแล้วค่อยวิ่งตามไปดีไหม
พอคิดถึงสถานการณ์ในบ้านตอนนี้ เขาก็ไม่กล้าวางเครื่องมือทำมาหากินลง ได้แต่กัดฟันฝืนต่อไป ความเจ็บแสบที่ไหล่ก็ชัดเจนขึ้น
“ซินซิน อย่าไป หลี่ซินซิน!”
ไม่ใช่เขาไม่อยากหาเรื่องหลินซู่ยวี่ แต่เขาเห็นเหลียงฮุ่ย ตอนนี้ครอบครัวเขาจะไปทำให้ตระกูลเหลียงขุ่นเคืองอีกไม่ได้
ขณะที่หลี่ซินซินพุ่งเข้ามา หลินซู่ยวี่สังเกตเห็นแล้ว ดังนั้นเมื่อหลี่ซินซินยื่นสองมือออกมาหวังจะผลักเธอให้ล้ม หลินซู่ยวี่ก็เอี้ยวตัวหลบ ฝ่ายนั้นจึงพุ่งออกไปราวกับลูกศร แล้วล้มคว่ำหน้าจมดิน
“เป็นอะไรไปซู่ยวี่?”