กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ลี่ลี่ เราต้องรีบกลับไปเมืองหลวงเดี๋ยวนี้ พ่อเธอเพิ่งโทรมาบอกให้เรากลับไปทันที”
หลานซิ่วอิงเก็บกระเป๋าไปพลางพูดกับเฉินลี่ลี่ไปพลาง น้ำเสียงร้อนรนอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน แต่เฉินลี่ลี่ไม่ตอบเธอเลย
“ลี่ลี่! ถึงเวลานี้แล้ว เธอยังเหม่ออะไรกันอยู่?”
เมื่อเห็นลูกเลี้ยงหญิงไม่ตอบสนอง หลานซิ่วอิงเป็นครั้งแรกที่มีความขุ่นเคืองใจ ทั้ง ๆ ที่ลูกเลี้ยงหญิงเป็นคนคอยยุยงให้เธอทำเรื่องพวกนี้ตลอด พอเกิดเรื่องขึ้น เธอกลับถูกสามีดุด่าและรังเกียจ แต่ลูกเลี้ยงหญิงกลับไม่มีทีท่าจะปลอบโยนเธอเลย
“หายไปแล้ว... ทุกอย่างหายไปหมดแล้ว... อ๊า! เพราะอะไรกันถึงเป็นแบบนี้? ระบบของฉัน! คืนระบบมา! ฮือ ๆ ๆ...”