กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
การได้ไปเที่ยวทะเลทำให้หลินซู่ยวี่ลืมเรื่องของตระกูลหวังไปชั่วคราว
เช้าวันรุ่งขึ้น หลินซู่ยวี่จัดเก็บข้าวของ สะพายกระเป๋าเล็ก ๆ ใบหนึ่งแล้วออกไปรอที่ปากตรอก เมื่อวานเหลียงฮุ่ยนัดเวลาไว้ให้รอที่นี่
“ซู่ยวี่ รอนานแล้วหรือ เร็วเข้า นี่พี่สองของฉัน เหลียงเฉาหุย สองคนนี้เป็นเพื่อนร่วมชั้นของพี่สอง หลิวไห่ปัวกับเฉิงเซียว”
“สวัสดีพี่สองเหลียง พี่สามเหลียง พี่ใหญ่หลิว พี่ใหญ่เฉิง ฉันหลินซู่ยวี่ เป็นเพื่อนร่วมชั้นของเหลียงฮุ่ย”
“จริง ๆ แล้วซู่ยวี่ก็นับเป็นน้องสาวลูกพี่ลูกน้องของบ้านเราได้ ดังนั้นเธอไม่ต้องเกรงใจมากนัก ซู่ยวี่ เธอขึ้นรถของเหล่าซานเถอะ
เหล่าซาน ขี่รถให้มั่นคงหน่อย น้องสาวลูกพี่ลูกน้องบ้านเราดูผอมบางไปสักหน่อย”